110
اعطای حق امتیاز (Licencing)
تحت قرارداد اعطای حق امتیاز،یک شرکت(امتیاز دهنده) به شرکت دیگری (امتیاز گیرنده)اجازه میدهد تا از دارایی های معنوی آن استفاده کند ودرعوض برای جبران،پولی بابت حق امتیازبه شرکت امتیازدهنده پرداخت میشود.این دارایی معنوی ممکن است مارک تجاری،حق کپی رایت،تکنولوژی،دانش فنی،مهارتهای بازاریابی خاص وپروانه تولید باشد.مثلا،شرکتی کهبسته بندی جدیدی برای مایعات توسعه داده است،میتواند به شرکتهای خارجی اجازه دهد تا از همان فرآیند بسته بندی استفاده کنند.
ارزیابی روش اعطای حق امتیاز
بعنوان یک استراتژی ورود به بازارهای بین المللی،روش اعطای حق امتیازنه نیازبه سرمایه گذاری داردونه به دانش وقدرت بازایابی درکشورخارجی.روش اعطای امتیازفرصتی برای شرکت مادر فراهم میکند تا بازگشت سرمایه اضافی در سرمایه گذاری های بخش تحقیق و توسعه،کسب کند.روش اعطای حق امتیازمفهوم ثابت شده ای راارایه میدهدکه ریسک شکست های تحقیق وتوسعه را کاهش میدهد،بدون اینکه نیاز به صرف هزینه های زیادی برای طراحی محصول جدیدباشد،شرکت مادرمیتواند عمر محصولات فعلی خود رابا اعطای حق امتیازافزایش دهد.این همان کاری است که شرکتهای ژاپنی دردهه های اخیر انجام میدهند.امتیاز محصولات خود را به کشورهای چین و تایوان واگذار میکنند وخودشان به کارتحقیق و توسعه محصولات جدید میپردازند.علاوه براین،همکاری وحمایت مستمر دراعطای حق امتیاز،امتیاز گیرنده را قادرمیسازد ازتوسعه های جدید بهره ببرد.اعطای حق امتیازریسک دخالت دولت دربازارخارجی را از بین می برد،چرا که امتیاز گیرنده نوعا یک شرکت محلی است و ریسک مصادره اموال از سوی دولت،محدودیت ارزی و... از بین میرود.این روش به شرکت امتیاز دهنده اجازه می دهد تا یک بازارخارجی را بدون نیازبه سرمایه گذاری عظیم مادی ویا مدیریتی،آزمایش کند.دلیل نهایی برای رشدفعالیتهای اعطای حق امتیاز درسطح جهانی،افزایش محافظت های جهانی حق مالکیت معنوی(بوسیله WTO)که در شرکتها اشتیاق بیشتری ایجاد می کند تا مالکیت دانش خود را در سطح بین المللی انتقال دهند.
اعطای حق امتیاز خالی از عیب و ایراد هم نیست.در این روش اکثر وظایف بازاریابی بین المللی به امتیاز-گیرنده واگذار میشود.در نتیجه،واگذار کننده حق امتیاز تخصص محدودی بدست می آورد.علاوه بر این،در برابر حق امتیازی که شرکت مادر دریافت میکند،ممکن است رقیبی برای خود شرکت ایجاد کند که نه تنها در بازار مورد قرارداد فعالیت می کند،بلکه همچنین در یک بازار سوم نیز وارد می شود.روش اعطای حق امتیاز از سوی سازمانهای فرا ملیتی تحت انتقاد قرار گرفته است،مثل کنفرانس تجارت و توسعه ملتهای متحد (انکتاد).این روش از این جهت که به شرکتهای چند ملیتی اجازه میدهد تا از تکنولوژی های کهنه به نفع خود استفاده کنند موردانتقاد قرارگرفته است.این چنین تکنولوژی هایی،به هر حال ممکن است به بهترین وجه مورد علاقه دریافت کننده حق امتیاز قرار گیردو شرکت مادر می تواند در پی ایجاد تکنولوژی جدید بر آید.مثلا یک شرکت تولیدکننده قطعات الکترونیکی،برای تولید محصولات خود در نیجریه،تجهیزاتی را که در اواخر قرن بیستم در ایرلند مورداستفاده قرار گرفته بود را با قرارداد حق امتیاز واگذار کرد.این تجهیزات عمر اقتصادی مضاعفی در نیجریه بدست آورد(اگر چه عمر آن به پایان رسیده بود)زیرا تناسب خوبی با نیازهای محلی داشتند.
موضوعات اساسی در مذاکرات قراردادهای اعطای حق امتیاز
موضوعات کلیدی درمذاکره برای قراردادهای اعطای حق امتیاز،شامل موارد زیراست.دامنه حقوقی که انتقال می یابد،نحوه جبران این حقوق(یعنی امتیاز گیرنده در ازای اعطای امتیاز،چه چیزی ارایه می دهد.)،نحوه حل اختلافات درزمینه قرارداد،نحوه تبعیت امتیازگیرنده وشرایط فسخ قراردادازجمله این موارد هستند.قراردادهای شفاف وواضح احتمال بروز مشکلات زیادی را کاهش می دهد.حقوق منتقل شده شامل محصول و پروانه تولید می باشد.تعریف دامنه آنها مستلزم مشخص کردن تکنولوژی،دانش،قالب وضمانت هاست.
نحوه جبران امتیاز اعطا شده باید بطور عمیقی در بین طرفین مورد بحث قرار گیرد.واگذار کننده حق لیسانس به دنبال این است که هزینه های انتقال حق امتیاز را پوشش دهد که شامل کلیه هزینه های متغیری استکه در هنگام انتقال تکنولوژی به یک گیرنده حق امتیاز تحقق می یابد.و همچنین هزینه های تحقیق و توسعه که در هنگام پژوهش وتوسعه تکنولوژی انتقال یافته اتفاق می افتد.وهزینه فرصتی که به دلیل چشم پوشی ازمنابع-سود آوری دیگر مثل صادرات یا سرمایه گذاری مستقیم تحقق می یابد(یعنی ما می توانستیم به جای اعطای حق امتیاز،خودمان بزار کشور موردنظر را هدف قرار دهیم.برای پوشش دادن این هزینه ها،واگذار کننده حق امتیاز سهمی از سود ایجاد شده از طریق بکارگیری حق امتیاز را میخواهد.جبران می تواند شکل حق برداشت اختصاصی را به خود بگیرد،مثل 5 درصد از فروش خالص گیرنده امتیاز. تبعیت گیرنده امتیاز از قرارداد باید بصورت زیر باشد:1-قوانین کنترل صادرات2-محرمانگی مالکیت معنوی و تکنولوژی واگذار شده،و3-بایگانی اسناد برای حسابرسی ازجانب واگذارکننده حق لیسانس.در نهایت،شرایط فسخ و بقای قرارداد باید مشخص شوند.
حق امتیاز مارک تجاری
اعطای حق امتیاز مارک تجاری،اجازه استفاده از نام یا لوگوی طراحی کننده ها،تیم های ورزشی،و ستارگان سینمایی درروی محصولاتی مثل پوشاک می باشد.لورااشلی،طراح انگلیسی تبار،اولین باربرنامه کلان اعطای حق امتیازمارک تجاری را آغاز کرد و این روش بعدها رونق زیادی یافت.کوکا کولا،امتیاز نام خود را به یک شرکت ایتالیایی اعطا کرد تا در روی شلوارهای جین،سویشرت ها و بادگیرها استفاده شود.واگذارکنندگان حق لیسانس مارک تجاری میتوانند درآمدهای کلانی با کمترین تلاش کسب کنند،در حالیکه گیرندگان این نوع لیسانس میتوانند محصولات خود را تحت برند خاصی تولید کنند که مصرف کنندگان آن برند را سریعتر می شناسند.حق اعطای امتیاز میتواند بین 7 الی 12 درصد فروش خالص گیرنده امتیاز می باشد.هم واگذارکننده امتیاز و هم گیرنده آن ممکن است با مشکل مواجه شوند،اگر مارک تجاری برای محصولی که مدتهاست از دوره اوج موفقیت خود فاصله گرفته است.یا اگر محصول لیسانس شده،وابسته به اعتبار واگذار کننده لیسانس شود.
درهنگام اخذ لیسانس یک مارک تجاری باید ادراکات مشتری را در مورد آن مورد پژوهش قرار دهیم تا جایگاه برند لیسانس شده در بین مشتریان مشخص شود.زیرا گاهی ممکن است مشتریان هدف ما از یک برند خاص تنفر داشته باشند.(مثلا مارک کوکا کولا در بین مذهبیون ایران) در حال حاضر شرکتهای خودروسازی ایران به اخذ امتیاز از شرکتهای بزرگ خودروسازی در جهان(مثل پژو)روی آورده اند.دربرخی قرارداد ها ذکرشده است که هر سال درصدی از تکنولوژی تولید آن خودرو باید به کشور انتقال یابد.یعنی اگر در سال اول اخذ امتیاز،شرکت ایرانی نمی تواند هیچیک از قطعات خودرو را تولید کند،در پایان سال اول باید قادر شود(طبق قرارداد)مثلا 10درصد از قطعات خودرو را تولید کند.این به نفع تولید کننده خارجی است.زیرا یک وابستگی بلند مدت برای خودرو ساز ایرانی ایجاد می کند.همچنین زمانیکه پس از چند سال تکنولوژی بطور کامل منتقل می شود،معمولا این تکنولوژی در سطح جهانی منسوخ شده تلقی می شود.و همین مساله باعث می شود که صنعت خودرو سازی ما همیشه از دنیا عقب تر باشد و به دنبال در یافت امتیاز باشد.
منبع:کتاب لاتین بازاریابی بین المللی International Marketing(Michael R.Czinkota)
وحید ابری